Vandaag een mooie drukke dag op werk. Ik begon met een les over plannen.. Door het schoolsysteem wat zo enorm verschilt is het nodig om een aparte training te geven in hoe je je weg vindt in het schoolleven.
Ik begon de les goed door een kop koffie door de klasruimte te gooien. Weer een reden om drinken niet toe te staan in de klas…
Ik heb ook nog wat les gegeven. Bijzonder om te zien dat het door dit schoolsysteem echt nodig is om deze lessen te geven. Een van de opdrachten die de studenten kregen was het opzoeken van een informele mentor waar ze advies aan kunnen vragen en ruggespraak mee kunnen houden. Daar hoeven ze bij ons niet achter aan in elk geval.
Een voor ons onvoorstelbare situatie. Amy, die de les geeft, verteld de klas wat hen op school verder zoal te wachten staat.
Na de les ga ik met Amy mee naar een herfstfeestje. De Shared services (zeg maar) hadden een herfstfeestje opgezet. Cider en zoetigheid. Daarna liet ze me het hele gebouw voor Studentenondersteuning zien. Er is van alles: studentgerichte catering (pizza’s, subway), Open leercentrum waar je , anders dan in de suites, wel mag emailen, twitteren etc, een atrium om je brood te eten, een ruimte waar de naschoolse activiteiten bij elkaar kunnen komen, een studentenlounge met een TV, een helpdesk van school om je te helpen de weg te vinden, een teststation waar je onder andere je hertesten kunt maken, een toelatingstest etc. Op de eerste verdieping zitten zaken als aansluiting met aanleverende scholen (met speciale werknemers om dit te ondersteunen en begeleiden, en scholen waar naar toe kan worden gegaan. Verder een grote afdeling financiële hulp die helpt bij het ingewikkelde proces van aanvragen van studiefinanciering, maatschappelijk werkers en zo. Het is duidelijk dat er binnen het College minder aandacht is voor persoonlijke problematiek dan wij gewend zijn. Maar erg veel tijd, energie een aandacht gaat zitten in basisondersteuning die wij in ons systeem meer geïnternaliseerd lijken te hebben.
De staf van deze ondersteuningsunit nam me vervolgens mee uit lunchen naar een Vietnamees restaurant. Een mooi opstapje naar mijn les na de lunch: Race and ethnics.
Een interessante les waar ik af en toe wat aan kon toevoegen vanuit het Nederlandse leven.
Daarna ging ik door naar een basisles over maatschappelijk werk. Onderdeel van de dag: aktief luisteren. Daar dit helemaal mijn onderdeel is kon ik het niet nalaten de docent af en toe aan te vullen. Ook kon ik nog een leuk stukje uit de Nederlandse theorie toevoegen. Ik leg mijn studenten altijd uit dat aktief luisteren goed gaat door gebruik te maken van LSD. Dan moet iedereen natuurlijk altijd lachen. LSD staat voor Luisteren, Samenvatten, Doorvragen. IN Engels dus Listening, Summary en…. Dusssss…..zie ik tegen de studenten, ik akn jullie dus slechts LS adviseren en moet de D weglaten. Later kwam ik er op om de D te laten staan voor Deeper (Questioning). Daar de docent nog wat verhalen had over hoe het accepteren of aanbieden van koffie of het aannemen van een sigaret het ijs kan breken wanneer je een gesprek gaat voeren met iemand konden w concluderen dat er tijdens deze les door 2 docenten geadviseerd werd om koffie, sigaretten en LSD te gebruiken.
Na deze les was het ruim half 5. Tijd om te stoppen. Kari bracht Morgan (8 jaar oud) op College omdat ze zelf docent is op de avondschool. Jerry en ik namen Morgan mee en gingen naar een winkelcentrum. Ik wilde daar graag nog een keer heen om wat kado’s te kopen en omdat het toch enorm regende konden we ook niet heel veel anders ondernemen,
Ik kreeg veel van Jerry, kocht zelf hardloopschoenen en wandelschoenen (hardloopschoenen voor 37.50 euro en wandelschoenen voor 45 euro). Ook een paar leuke zaken voor het thuisfront gevonden. En daarna een avondmaal gegeten bij Panera’s. De enige plek in de USA waar je een beetje normaal brood kunt eten. Lekkere tomatensoep gehad met stokbrood en een kalkoen/appel sandwich. Naar huis….wat een regen ineens!!! Pff. Open haard aan, thee, joggingbroek en typen maar.