Van bakkerij naar techniek: Manique vond haar plek mede dankzij haar burn-out
Manique (33) weet als geen ander hoe belangrijk het is om met plezier naar je werk te gaan. Jarenlang werkte ze vol passie in de bakkerswereld. Brood bakken, mensen begeleiden, heel vroeg beginnen en vaak laat eindigen. De dagen werden - letterlijk en figuurlijk - steeds langer, totdat haar lichaam op de rem trapte: een fikse burn-out.
Ze kwam thuis te zitten en haar werkgever ging failliet. “Die periode was zwaar, financieel en mentaal. Maar achteraf gezien óók een geluk bij een ongeluk. De burn-out heeft me meer gebracht dan alleen vermoeidheid en sombere gedachten. Het gaf me ook de kans om opnieuw te kiezen.”
“Het is zó zonde dat mensen denken dat werken in de techniek lichamelijk heel zwaar is, of dat je elke dag helemaal vies thuiskomt. Dat beeld klopt gewoon niet.”
Manique Eppingbroek
Geen poppen, maar een lasapparaat
Op initiatief van het UWV werd een intensief loopbaanbegeleidingstraject opgestart. “Er werd getest waar mijn interesses nu écht lagen.” De uitkomst verraste haar niet eens zo heel erg: techniek scoorde met een match van 97 procent extreem hoog. De bakkerij bleef steken op 65 procent.
“Eigenlijk is dat heel logisch. Ik groeide op met drie broers en ging van jongs af aan altijd al mee wagens bouwen voor het Bloemencorso. Als achtjarige ging ik liever met een lasapparaat aan de slag dan dat ik met poppen speelde. Ik hield niet van jurkjes en meisjesdingen, maar was altijd ‘one of the guys’.”
Rouwrandjes en bloemencorso
Via haar loopbaanbegeleider kwam Manique in contact met verschillende technische bedrijven. HFI, leverancier van fijnmechanische onderdelen in Groenlo, reageerde als eerste. Zij zochten iemand bij de draaimachine en er volgde een gesprek om te kijken of het van beide kanten een match was.
“Ik was direct enthousiaste en de rouwrandjes onder mijn nagels en mijn verhalen over het bouwen van de corsowagens, maakten dat zij ook overtuigd waren van mijn affiniteit met techniek.” Manique startte met een voorschakeltraject van 10 weken om te kijken of dit écht bij haar paste. “En dat was zo!”
"Dat gevoel – dat je groeit en weer blij bent met wat je doet – is onbetaalbaar!"
- Manique Eppingbroek
Leren en werken
HFI bood Manique de mogelijkheid om leren en werken te combineren via een BBL-constructie. Ze werkt nu vier dagen per week van 7:30 tot 16:15 uur en gaat op dinsdag naar school tot ongeveer 22:00 uur. “Het is allemaal prima te doen. Ik vind het ook fijn om regelmaat te hebben”.
Haar werk is technisch uitdagend, maar niet zwaar. Ze stelt machines in, laadt programma’s in, plaatst en controleert gereedschappen en meet producten tot op honderdsten van een millimeter nauwkeurig.
Techniek is helemaal niet zwaar of vies
“Je staat veel, maar het werk is zeker niet fysiek slopend. Hooguit til je af en toe ruw materiaal van zo’n 15 à 20 kilo. Het is zó zonde dat mensen denken dat werken in de techniek lichamelijk heel zwaar is, of dat je elke dag helemaal vies thuiskomt. Dat beeld klopt gewoon niet.”
De groei is enorm
Manique heeft de mbo-niveau 3 opleiding ‘Allround Medewerker Productietechniek: Precisieverspaner’ van STODT en ROC van Twente afgerond en is inmiddels bezig met de niveau 4 opleiding ‘Productietechnicus/ Verspaningstechnoloog’. Waar ze bij niveau 3 al onwijs veel leerde, gaat ze nu met de niveau 4 opleiding nog veel meer de diepte in.
“Als ik kijk waar ik twee jaar geleden stond en waar ik nu ben… die groei is enorm. Ik weet al zoveel en straks, als ik niveau 4 heb afgerond, hoop ik nog meer kansen te krijgen om zelf programma’s te schrijven. Dat vooruitzicht motiveert me enorm.”
“Ook qua financieel perspectief is de switch positief. Dat was zeker niet de reden voor de omscholing, maar wel een fijne bijkomstigheid.”
“Hulp vragen is beter dan wachten tot het te laat is”
Manique is open over wat ze geleerd heeft van haar burn-out. “Ik let beter op mezelf en ben ook veel opener dan vroeger. De ‘niet lullen maar poetsen’-mentaliteit zit er nog steeds in, maar je móét ook praten. Hulp vragen is lastig, dat vond ik ook. Maar eerder hulp vragen is echt beter dan wachten tot het te laat is.”
Mijn tip: ga er gewoon voor!
Haar boodschap aan anderen die twijfelen over hun werk of bang zijn om te veranderen, is helder:
“Als je niet meer op je plek zit, moet je echt iets anders gaan doen. Je leert nieuwe dingen en nieuwe mensen kennen en verrijkt je leven. Ik krijg nu een opleiding die wordt betaald en ik laat elke dag zien dat ik dit kan. Dat gevoel – dat je groeit en weer blij bent met wat je doet – is onbetaalbaar. Ik ben heel dankbaar voor de kansen die ik krijg en kan alleen maar zeggen: ga er gewoon voor!”
Zit jij ook niet meer helemaal op je plek?
Neem die stap en kies voor een nieuwe toekomst!